Najlepiej przystawić dziecko do piersi w pierwszych dwóch godzinach po porodzie. Wtedy noworodek ma największą potrzebę ssania. Dzięki temu wczesnemu, pierwszemu karmieniu, uczy się jak uchwycić pierś mamy i jak prawidłowo ssać, by zaspokoić głód.
Dlatego wskazanym byłoby, żeby tuż po porodzie, ogrzane i suche dziecko układane było na piersi lub brzuchu matki. W takim kontakcie „skóra do skóry”, dzieci czują się najbezpieczniej i bardzo rzadko płaczą w pierwszych 90 min. życia. Interesującym może być fakt, że noworodek sam potrafi odnaleźć drogę do piersi matki i zdecydować, kiedy podejmie pierwsze karmienie. Jeśli bezpośrednio po urodzeniu, nagi i osuszony, zostanie położony na brzuchu mamy, najpierw zacznie poruszać ustami, mlaskać, potem odepchnie się nogami, by przesunąć się w kierunku piersi. Kiedy dotrze bardzo blisko brodawki, zacznie ją lizać, a potem ssać. Zapach brodawki prowadzi dziecko do piersi. Najprawdopodobniej w wydzielinie wokół niej są substancje podobne do tych, które zawiera płyn owodniowy. Uwolniona w ten sposób oksytocyna, pomaga w obkurczaniu macicy i wydaleniu łożyska, a wytwarzająca się prolaktyna stymuluje produkcję pokarmu, a także wpływa na powstanie więzi między matką a dzieckiem.
Zobacz także:
Na czym polega karmienie naturalne?
Na co należy zwrócić uwagę podczas karmienia piersią?